รักไหนเลยเทียบทันอันรักแม่
รักแน่วแน่จริงใจไม่หน่ายแหนง
แม่อบรมพร่ำสอนตอนเยาว์วัย
แม้ยามทุกข์ยากแม่พร่ำสอนจนผ่อนคลาย
เป็นเหมือนห่วงห้วงสัมพันธ์อันสดใส
ทุกข์เพียงไดแม่ทนหม่นเพื่อลูกรัก
แม่ยอมอดให้ลูกอิ่มยิ้มสู้มัน
ลูกซึ้งใจใยรักจากคุณแม่
จะกี่ปีกี่เดือนไม่มีหมด
ไม่เคยลดจากเดิมหรือเหินห่าง
ลูกผิดพลั้งยังอภัยให้ทุกที
ทำทุกอย่างให้ลูกนี้มีความสุข
แม้แม่ทุกข์ลำบากมากแค่ไหน
ต้องตรากตรำทำงานหนักสักเพียงไร
หวังให้ลูกได้ดีมีความสุข
ลูกๆทุกคนจงตระหนักต้องรักแม่
ต้องติดต่อไก้ลชิดไม่เบื่อหน่าย
ยามแม่ป่วยไข้ไม่สบาย
ต้องขวนขวายรักษาพยาบาล
กตัญญูรู้คุณบุญส่งให้
อันความดีทำไว้ให้เนิ่นนานอย่าระราน
 “ ดุด่าแม่  ”  ขอเตือนใจ
 

ใครนะที่รักฉันใครกันที่เฝ้าห่วงหา
ใครที่จริงใจตลอดมาอยากรู้ไหมว่าคือใคร
คนคนนั้นก็คือเธอคนที่ห่วงใยเสมอยามฉันเจ็บป่วย
คนที่คอยบังคับกินยาทุกครั้งไป
คนคนนั้นจะใช่ใครถ้าไม่ใช่เธอ
เป็นห่วงคอยตักเตือนเป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา
เป็นคนที่รักและเข้าใจเรานี่แหละเค้า
***ใช่เลยพ่อแม่ของเราเอง