ดังนั้น จึงควร ทำทาน รักษาศีล และเจริญภาวนา ทุกลมหายใจเข้าออก
แล้วชีวิตจะมีแต่ความสุข และเมื่อทำมากเข้า สักวันก็จะสุขนิรันดร์
ธรรมะในจิตใจมีความสำคัญเพียงใด ต่อชีวิตคนไทยในต่างแดน
 

“บุญ” ทำได้ ๓ ทาง
ทาน คือ การให้สิ่งที่ควรให้
   
เช่น สิ่งของที่ไม่เกิดโทษ หรือไม่ใช่สิ่งที่เป็นที่มาของความเสื่อมเช่น เหล้า, ไวน์ ฯลฯ
รักษาศีล คือ การให้เช่นกัน แต่เป็นการให้ในสิ่งที่มนุษย์ทุกคนต้องการ กล่าวคือ    - ไม่ฆ่า ได้ชื่อว่า ให้ชีวิต คือให้ชีวิตเป็นทาน
         
ย่อมเกิด “บุญ” ผลบุญ คือ เรามีชีวิตที่ปลอดภัยเช่นกัน
    -
ไม่ลักทรัพย์ ได้ชื่อว่า ให้ความปลอดภัยแก่ทรัพย์สินผู้อื่น
         
ย่อมเกิด “บุญ”ผลบุญ คือ ทรัพย์สินเราย่อมปลอดภัย
    -
ไม่ล่วงละเมิด บุตร ภรรยา สามีผู้อื่น ได้ชื่อว่า ให้ความปลอดภัยแก่ครอบครัวผู้อื่น
         
ย่อมเกิด “บุญ”ผลบุญ (ในชาติปัจจุบัน) คือ จิตใจเราจะสบาย
         
เพราะเราไม่มีศัตรู มองหน้าคนได้อย่างสง่าผ่าเผย ไม่เป็นโรคอ้นน่ารังเกียจ คือกามโรค
    -
ไม่พูดเท็จ ได้ชื่อว่า ให้ความจริงใจแก่ผู้อื่น
         
ย่อมเกิด “บุญ” ผลบุญ (ในชาติปัจจุบัน) คือ เราจะเป็นผู้ที่ได้รับความไว้วางใจ
และความเชื่อถือ
    -
ไม่ดื่มสุรา (เหล้า, เบียร์, ไวน์ และของมึนเมา) ได้ชื่อว่า ให้ความปลอดภัยในทุกสิ่งที่กล่าวมาแล้วข้างตนแก่ทุกคน
         
ย่อมเกิด “บุญ” ผลบุญ (ในชาติปุจจุบัน) คือ ย่อมมีความปลอดภัยในทุกสิ่ง เพราะได้ชื่อว่าเป็นผู้ไม่ประมาท
         
สาเหตุที่เป็นเช่นนี้ เพราะ เมื่อใดก็ตามที่เราขาด "สติ" เริ่มตั้งแต่ “คิดจะดี่มสุรา”
         
เมื่อนั้น เราพร้อมที่จะทำความชั่วทุกชนิด ไม่มากก็น้อย
การเจริญภาวนา เป็นการควบคุม ให้เรามีสติอยู่กับตัว จึงไม่เผลอไปทำความชั่ว
         
เมื่อไม่ได้มีโอกาสทำความชั่วใด ๆ บุญย่อมเกิดแก่เราเช่นกัน
   
ทาน ศีล และ ภาวนา นั้น  ต้องทำพร้อม ๆ กันไป จะทำเฉพาะสิ่งใดสิ่งหนึ่งไม่ได้
   
เพราะเมื่อทำพร้อมกันแล้ว ย่อมเกิดบุญมากที่สุด
   
เมื่อมีบุญมาก ย่อมมีความสุขมาก