การมาวัดของพวกเรา
 มาฟังเทศน์ฟังธรรม มาทำบุญให้ทาน มาปฏิบัติธรรม
ก็มาเพื่อใจของเราเท่านั้น ไม่ได้มาเพื่อสิ่งอื่นใด
 เพราะไม่มีอะไรจะสำคัญเท่ากับใจ ทุกสิ่งทุกอย่างเกิดจากใจทั้งนั้น
 ไม่ว่าในทางโลกหรือในทางธรรม มีใจเป็นประธาน ใจเป็นใหญ่
ทุกสิ่งทุกอย่างที่มีอยู่ในโลกนี้
เช่นรถยนต์ รถไฟ เครื่องบิน จรวด มีใจเป็นผู้สร้าง
เป็นผู้ริเริ่ม เป็นผู้คิดค้น แล้วก็สั่งไปทางกายและวาจา ให้ทำสิ่งต่างๆขึ้นมา
พระพุทธเจ้า พระอรหันต์ พระอริยะเจ้าทั้งหลาย
 ก็มีใจเป็นผู้ทำให้ปรากฏขึ้นมา อยู่ตรงที่ว่าอะไรเป็นผู้ผลักดันใจ 
ถ้าอวิชชากิเลสตัณหาเป็นผู้ผลักดัน ก็จะออกมาทางโลก
 มาสร้างสิ่งต่างๆ เช่นจรวดดาวเทียม เพราะกิเลสอยากจะไปโลกอื่น
 ไปโลกพระจันทร์ ไปดาวอังคาร ก็คิดค้นสร้างจรวด
 สถานีอวกาศ ยานอวกาศ ถ้าธรรมเป็นผู้ผลักดัน ก็จะออกมาทางธรรม
 ปรากฏเป็นพระพุทธเจ้าพระอรหันตสาวกขึ้นมา
อย่างพวกเราวันนี้มาวัดกันเพื่ออะไร..
ในขณะที่ยังมีชีวิตอยู่ จึงไม่ควรปล่อยให้เวลาอันมีค่านี้ผ่านไป
โดยไม่ได้ทำบุญทำกุศล   เพราะบุญกุศลนี้เป็นสิ่งเดียว
ที่ให้ความสุขกับเราได้อย่างแท้จริง  สิ่งต่างๆในโลกนี้นั้น ตามหลักธรรม
ท่านแสดงไว้ว่า  เป็นความทุกข์ทั้งนั้น   เพียงแต่จะเห็นหรือไม่เท่านั้นเอง
ความทุกข์มีซ่อนเร้นอยู่ในทุกสิ่งทุกอย่างที่เราปรารถนา 
พวกลาภ ยศ สรรเสริญ สุข ที่พวกเราแสวงหากันแทบเป็นแทบตายนั้น  
ก็ล้วนมีแต่ความทุกข์ซ่อนเร้นอยู่ด้วยกันทั้งนั้น เพราะเมื่อได้มาแล้ว
 ไม่ช้าก็เร็วก็ต้องสูญเสียไป ความทุกข์ใจก็ต้องตามมา 
เป็นสิ่งที่ไม่มีใครสามารถจะมาควบคุมบังคับให้อยู่กับตนไปได้ตลอด 
เวลาจะจากไป ทั้งๆที่ไม่อยากให้จากไป ก็จากไปได้ 
นี่คือเรื่องราวของสิ่งต่าง ๆ ในโลกนี้  ความสุขต่าง ๆ
ที่เราแสวงหากันนั้น จึงไม่ค่อยเป็นความสุขเท่าไร