|
ชีวิตของคนเราก็ต้องจบลง
จะสุขขนาดไหน จะทุกข์ขนาดไหน เมื่อถึงเวลาก็ต้องจากกันไป
ถ้ามองชีวิตอย่างครบถ้วนบริบูรณ์ตั้งแต่ต้นจนจบแล้ว
ก็จะเห็นเป็นเหมือนกับการเข้าโรงหนังไปดูหนัง
พอหนังจบ เรื่องราวต่างๆในหนังก็ผ่านไป แล้วก็หายไปจากความทรงจำ
จากนั้นก็ไปดูเรื่องใหม่ต่อ
ชีวิตก็เป็นแบบนี้ เวียนว่ายตายเกิดในภพต่างๆ
ก็เหมือนกับการออกจากโรงหนังโรงหนึ่ง แล้วก็ไปเข้าอีกโรงหนึ่ง
เป็นทั้งคนดู เป็นทั้งคนแสดง
ถ้าฉลาดก็จะไม่ทุกข์เพราะรู้ว่าเป็นการแสดงเท่านั้นเองถ้าโชคดีมีวาสนา
ได้เจอคนฉลาดที่สอนให้รู้ว่าชีวิตเป็นเหมือนโรงละคร
ที่ต้องจบลงในที่สุดไม่ว่าจะวิเศษขนาดไหนก็ตาม
เมื่อจบแล้วก็จบ ไม่ต้องมาเศร้าโศกเสียใจเพราะชีวิตเป็นอย่างนี้ | 
